Ontstaan van de club

De wens om zijn kennis te delen en in groepsverband te werken was voor Jean Herckens hét moment om met gelijkgezinden een club op te richten. Begin 2000 werd de vereniging een feit. Een naam werd vlug gevonden: ‘De Dwarsliggers’.

Letterlijk betekent de clubnaam: dwarsbalk die de rails op de juiste plaats houdt. Figuurlijk betekent dit echter dat men iets anders wil doen dan de anderen. Daar de meeste clubs met gelijkstroom werken, is hier doelbewust én tegen de stroom in gekozen voor het drie-rail Märklin systeem.

Het clublokaal werd smaakvol ingericht met de basiskleuren grijs, blauw en geel. De halfronde zitbanken en de ronde tafels nodigen uit tot samenwerking. Een bar kon ook hier niet ontbreken. Er was veel plaats voorhanden om treinbanen te realiseren. Ook hier was reeds vanaf het begin een duidelijke visie en had Jean enkele projecten in gedachten. Tot op vandaag blijven we trouw aan deze basisideeën.

Het is de bedoeling om een demonteerbare vaste baan op 2 niveau’s  te bouwen. Is een demonteerbare baan dan geen modulebaan ? Neen, we wilden immers niet vastgepind worden om bestaande vaste afspraken te maken in verband met het ontwerpen en opbouwen van een modulesysteem. Reeds bij het ontwerp  van de vaste demonteerbare baan zoeken we naar een gulden middenweg tussen het strikt gereglementeerde modulewerk en de vrij te bouwen vaste opstelling.

Zowel de periode als de landschappelijke omgeving liggen reeds vast. In elk geval werd resoluut gekozen voor een Luxemburgse baan gesitueerd in tijdperk 4. Hier wordt zowel Belgisch als Luxemburgs rollend materiaal ingezet. Op de Nord-strecke, de Luxemburgse Noordlijn naar Liège was in tijdperk 4 geen bovenleiding aanwezig. Dit vergemakkelijkt de bouw van een baan. Foto’s van deze baan tonen het gebruik van Duitse armseinen. Daardoor kan met Duits materiaal ook eens in een min of meer Duits landschap gereden worden. Tenslotte loopt deze lijn op landschappelijk gebied door beboste valleien.

Op deze Luxemburgse lijn ligt het station van Kautenbach. Dit stationnetje wordt op het onderste niveau van de baan gepland. In dit station start een zijlijn naar Wiltz. Deze lijn liep vroeger door tot in Bastogne. Het gedeelte Wirtz-Bastogne is momenteel echter omgevormd tot een heel aantrekkelijk fietspad, waar je met de fiets over een mooi geasfalteerd parcours, over viaducten en door verlichte tunnels tot in Bastogne kan fietsen. Het station van Wiltz wordt op het tweede niveau gebouwd en dient daar als eindstation.
Het onderste niveau van de modulebaan toont Kautenbach, met rechts het dubbelsporig traject naar Luik dat via een tunnel naar een verdoken station met keerlus en 8 opstelsporen verdwijnt. Slepen die verdwijnen richting Luik komen dus na verloop van tijd via de keerlus en de opstelsporen terug om naar Luxemburg-stad te sporen. Dit enkelsporig traject verdwijnt links in een tunnel om daarna via een andere keerlus en nog eens 8 opstelsporen na verloop van tijd terug te keren. Zo ontstaat treinverkeer dat strookt aan de realiteit en waarbij treinen die naar Luik rijden uiteraard naar Luxemburg stad dienen terug te keren. De hoeveelheid opstelsporen zorgt er dan voor dat niet steeds dezelfde trein het station van Kautenbach passeert. In dit station bevindt zich de aftakking naar Wirtz. Dit spoor verdwijnt via een tunnel achter het station naar een verdoken opgestelde klimspiraal om op het tweede niveau in het station van Wiltz aan te komen.

Deze grote baan zal uitgewerkt worden in C-rails van Märklin , waarbij de digitale besturing van Märklin de baan zal sturen. De huizen en stations zullen zo natuurgetrouw nagemaakt worden, maar eerst gaan we ter plaatse alles gaan opmeten.